Blogbabbels

Blogbabbel met Irene van tussenmarsenjupiter

6 mei 2020Tamara

Onlangs deed ik een oproep voor mijn nieuwe rubriek Blogbabbels waarin ik graag de bloggers aan het woord laat. Wie schuilt er achter die bloggers? Hoe staan ze in het leven? Wat is hun grootste droom? Hoe ziet een perfecte dag eruit? Je leest het allemaal hier!

Elke woensdag kun je een uniek interview lezen met een blogger. Vandaag is Irene van tussenmarsenjupiter aan het woord. Irene is een twenty-something huismus waarin ik veel van mezelf in herken. Met haar openhartige pen raakt ze de lezers en deelt ze openhartig wat op haar lever is, of dat nu een mentale breakdown is of frietkotfrietjes.

GEWOONTES

Heb je rare gewoontes?
Wat zijn rare gewoontes? 😉 Ik denk niet dat ik rare gewoontes heb eigenlijk.

Wat is het eerste dat je ‘s ochtends doet als je opstaat?
Naar de wc gaan en daarna douchen (als ik dat ‘s avonds niet gedaan heb) / me snel wassen, mijn gezicht reinigen en in smeren, kleren aandoen en dan begint mijn dag echt.

Wat zijn je hobby’s?
Bloggen, lezen, tekenen en wandelen met of zonder onze hondjes. En muziek luisteren.

Welke series kijk je?
Ik ben eerlijk gezegd meer een filmkijker. Ik kijk nu ook vooral series samen met mijn vriend: Stranger Things, Tiger King, You, The Sinner. Verder kijk ik wel graag naar van die bak- of kookshows zoals Zumbo’s just desserts.

Hoe ziet een perfecte dag voor jou eruit?
Oh zalig om hier over na te denken! Ik sta op zonder wekker, zo rond een uur of half acht, het zonnetje schijnt, ik neem een douche en doe een leuke outfit aan. Daarna maak ik een lekker ontbijtje (ik hou echt van hotelontbijtjes dus ik zou zoiets dan ook voor mezelf fixen 😀 vers sapje, croissantje erbij, yoghurt, fruit, …). In mijn perfecte dag zit vooral veel rust, alles op ‘t gemakje, geen gehaast, lekker eten (frietkotfrietjes of course 😉 ), wat lezen in mijn boek, een beetje bloggen, eens naar buiten in ‘t zonnetje. ‘s Avonds een film kijken en belangrijk voor mij: op tijd gaan slapen. Ik ga ten laatste om 22u30 in bed.

Hoe laad jij je op? Waar is je happy place?
Thuis! Ik ben een echte introvert en ik laad vooral op van alleen-tijd. De corona-quarantaine? Heaven. Dat meen ik serieus. Ik laad enorm op van lezen, muziek luisteren, een beetje hangen, wat tekenen, iets bakken, tv kijken, schrijven, bloggen.

OVER JEZELF

Ben je gelukkig?
Ik ben best wel gelukkig nu.

Waar zie je jezelf binnen 5 jaar? Wat is er anders?
Haha wel, als ik dit soort vraag krijg tijdens bijvoorbeeld een sollicitatie, dan blokkeer ik altijd. Ik heb werkelijk geen idee. Sowieso is er een kindje, misschien wel twee. Misschien is ons huis verbouwd of zijn we wel verhuisd. Misschien doe ik ander werk of misschien werk ik nog altijd bij dezelfde werkgever, of werk ik niet meer. Who knows. Ik ben ook niet zo iemand die daar mee bezig is eigenlijk. We zien wel. Ik hoop alleen dat ik wel een gelukkig mens ben en als dat niet zo is dat ik dan nog altijd de moed en de energie heb om daar iets aan te veranderen.

Wat is je grootste droom?
Ik moet spontaan aan The Sims denken waarbij je zo’n levensdoel voor je mannetje kiest, haha. Ik vind dit ook weer moeilijk te beantwoorden. Eigenlijk, wat mij heel gelukkig zou maken is dat ik binnen dit en bijvoorbeeld 20 jaar aan tafel zit met mijn huidige vriend (die tegen dan wel hopelijk mijn man is :p) en mijn kind(eren) en dat we het allemaal samen heel fijn hebben.

Waar ben je het meeste trots op?
Op wie ik ben als persoon. Is dat dikke nekkerig om te zeggen? Ik was vroeger vooral bezig met anders zijn, iemand leuker zijn en sinds een paar jaar besef ik dat dat niet nodig is en dat ik gewoon wel echt dik oké ben als mens. Oh en ik ben ook trots op mijn blog.

Leef je een betekenisvol leven?
Ik vind dit een lastige vraag eigenlijk. Wat is een betekenisvol leven? Ik vind niet dat het nodig is om een betekenisvol leven te leiden door bijvoorbeeld hele ‘zotte’ dingen te doen (jezelf opofferen, je leven in teken stellen van andere mensen, …). Ik geef mijn eigen leven betekenis door de dingen die ik gewoon in mijn dagelijks leven doe: mijn job, mijn blog, boeken lezen, wandelingen maken, … Telt dat? Ik vind van wel. Maar het is misschien niet wat je standaard zou zien als een betekenisvol leven. Ik ben best wel op mezelf gericht eigenlijk, als in dat ik er vooral voor wil zorgen dat ik zelf een fijn leven heb. Als ik ondertussen iets voor iemand kan betekenen, des te beter natuurlijk.

RANDOM

Wat is dat ene ding waar je niet zonder kan leven?
Een computer / internet. Ja erg om toe te geven. Ik wou eerst m’n e-reader zeggen maar een elektronisch boek lezen kan in principe ook via een laptop hé. Enfin, ik zou wel kunnen leven zonder mijn laptop of internet hoor maar toch. Ik zou bijvoorbeeld liever geen telefoon meer hebben dan geen laptop en internet meer.

Wat/wie inspireert je het meeste?
Er is niet één bepaald persoon waar ik het meest naar op kijk. Ik kijk algemeen op naar mensen die onvoorwaardelijk en zonder gene zichzelf durven zijn. Het hoeven voor mij niet per se mensen te zijn die heel ambitieus zijn of die veel bereikt hebben.

Welke laatste woorden zou je kiezen?
Pfoe. Euhm ik zou denk ik gewoon benadrukken dat iedereen zijn eigen goesting moet doen zonder zich te laten tegenhouden door de mening van anderen want dat het leven daar toch echt wel te kort voor is.

Geloof je in ware liefde?
Ik vind het een mooi idee, maar nee. Ik ben heel gelukkig met mijn vriend en ik hoop ook dat wij voor altijd samen blijven. Ik geloof echter ook dat als wij ooit uit elkaar zouden gaan, we allebei wel gewoon iemand nieuw kunnen vinden waar we heel gelukkig mee zouden zijn. Er zijn zo enorm veel mensen op de wereld dat ik niet geloof dat er maar 1 iemand – de ware – is die je echt lief kunt hebben op die manier.

Hoe ziet jouw perfecte partner eruit?
Qua uiterlijk? Eigenlijk wel zoals mijn vriend. Groot, baardje, niet te afgelikt, een beetje gespierd maar niet té. Qua innerlijk vind ik humor super belangrijk en een open mind.

Heb je tattoo’s? Zoja, welke? Indien nee, zou je ooit een tattoo durven zetten?
Ik heb twee hibiscusbloemen op mijn voorarm. Ik zou graag m’n hele arm vol hebben met toffe tattoos. Ik heb ondertussen ook al drie nieuwe ontwerpen klaarliggen bij een tattoo artist voor als m’n baby geboren is en ik weer kan :). Het ontwerp is nog geheim maar alvast een tipje van de sluier: het ontwerp is door “lenapercyrosyfaict” op Instagram


MIJN MEEST GÊNANTE VERHAAL

Ik gebruikte voordat ik zwanger was een menstruatiecup maar zocht een nieuwe omdat die die ik toen gebruikte ervoor zorgde dat ik lekte. Ik probeerde dus een paar cups uit. Op een goeie dag gebruik ik een volledig nieuwe en ik krijg het ding er met geen mogelijkheid meer uit. Maar echt niet hé. Stress! Huilen! Eens gaan proberen, een uurtje wachten, nog eens proberen. Geen succes. Uiteindelijk heb ik met het schaamrood op m’n wangen hulp van mijn vriend aanvaard die overigens zelf voorstelde om me te helpen, haha. Ja dat ga ik dus niet meer vergeten.


Irene van Tussenmarsenjupiter

Persoonlijk

Je bent bijna 30 jaar, hoe voel je je daarbij?  
Ik heb 30 altijd als Heel Volwassen ervaren. Ik was er altijd een beetje bang voor. Toen ik 27 werd had ik het gevoel dat ik bijna dertig was, toen werd ik 28 en was dat gevoel er nog altijd (logisch ook want het is ook bijna dertig, haha). Ik heb dat nu, toen ik 29 werd, ook gedacht maar die ‘angst’ om dertig te worden is wel weg. Op zich gaat het niet echt veel verschil maken.
Verder voel ik me vaak nog altijd alsof ik begin 20 ben maar dan wel zekerder van mezelf dan ik toen was. Ik dacht altijd dat dat raar was, dat ik misschien onvolwassen was maar ik hoor nu dat veel mensen dat gevoel hebben. Het is maar een getal hé uiteindelijk. Ik heb er wel vrede mee 🙂

Doorheen je blogs is duidelijk dat David je steun en toeverlaat is, jullie lijken twee handen op een buik. Kun je iets meer vertellen over jullie liefde?
David en ik zijn bijna tien jaar samen en wij zijn elkaars eerste echte lief. Ik heb hiervoor wel een vriend gehad maar dat was meer gewoon een goeie maat dan echt mijn lief. Wist ik toen veel. Toen ik verliefd werd op David was het wel duidelijk dat dit ‘het’ was, kriebels, zenuwachtig gegiechel, 938384 smsjes inclusief. Haha. Wij kennen elkaar van de middelbare school waar we in het vijfde en zesde middelbaar in dezelfde klas zaten. Op het einde van het zesde middelbaar – eind juni – hadden wij ons eindejaarsbal en viel die eerste kus en sindsdien zijn we samen.
Ik vind dat wij een fijne relatie hebben. Ik ben altijd heel onzeker geweest omdat ik totaal niet populair was vroeger en hij wel (als rugbyer en knapperd 😉 ) en ik ging er van uit dat hij vroeg of laat wel zou zien dat ik het toch niet was, maar kijk, tien jaar later zijn we nog altijd een koppel. Wij maken ook ruzie en er zijn ook periodes waarin het minder gaat maar dat laat me dan altijd inzien dat we het daarnaast wel héél goed hebben samen.

Zou je graag willen trouwen? Gaan jullie ooit trouwen?
We zijn sinds december 2019 verloofd dus dat trouwen zit er wel in, de vraag is alleen wanneer. Haha. Ik wou dat wel altijd heel graag en hij ook wel.

Nu is er een baby on the way! Proficiat! Heb je schrik voor het ouderschap?
Een beetje wel. Vooral omdat hij bij ons thuis vroeger niet altijd gemakkelijk was qua communicatie. Toen dacht ik daar niet zo over na en ging ik er van uit dat het overal zo was maar ik besef nu wel dat het in principe ook wel anders kan. Zonder afbreuk te doen aan hoe mijn ouders mij hebben opgevoed (iedereen doet zijn best en handelt ook vanuit een eigen referentiekader dus ik neem niemand iets kwalijk) hoop ik wel dat ik een betere band kan opbouwen met mijn kindje, eigenlijk zoals de band nu op dit moment is met mijn ouders.
Ook het feit dat ik niet alles zelf in de hand heb en veel op me af zal moeten laten komen zorgt ergens wel voor onrust. Ik ben graag goed voorbereid. Ik wil gewoon een lieve mama zijn en zorgen dat mijn kind in een fijn gezin opgroeit en soms ben ik wat bang dat ik daarin ga falen.

Nog geen jaar geleden vertelde je in je blog dat je eigenlijk niet zeker weet of je kinderen wil en je sprak je ook over de optie van adopteren. What changed?
Een negatieve zwangerschapstest. Haha. Ik stond niet te springen om kinderen te krijgen, toen dacht ik op een bepaald moment dat ik zwanger was, deed ik een test en die bleek negatief te zijn. Mijn vriend en ik waren allebei zo teleurgesteld dat dat ons signaal was om er wel voor te gaan.

Een tijdje geleden voelde je je niet zo goed in je vel. Je was daar ook heel open over, dat was heel inspirerend. Hoe gaat het nu met je? Heeft je zwangerschap invloed op je state of mind?
Best goed eigenlijk. Ik schrik er soms zelf een beetje van dat het ‘nu al’ zoveel beter gaat maar daar heeft de baby ook wel iets mee te maken denk ik. Toen ik ontdekte dat ik zwanger was, wilde ik er echt werk van maken om me een mentaal gezonde mama te voelen tegen dat het kindje er is. Het lijkt me zo al zwaar genoeg, om dan ook nog depressief te zijn… Ik wou er alles aan doen om me tegen de geboorte van ons kindje weer fijner te voelen. Niet dat het volledig opgelost moest zijn hé, maar gewoon mentaal op een fijnere plek zijn. Ik heb dan weer hulp ingeschakeld van een psychologe en heb zelf veel in handen genomen, vooral ook omdat ik tijdens mijn zwangerschap geen medicijnen wou / wil slikken om me er door te helpen (niets tegen mensen die dat wel doen trouwens!).

Wil je iets meer vertellen rond het inschakelen van een psychologe, hoe vaak ging je ernaartoe?
Mij heeft dat wel geholpen en ik kan het eigenlijk iedereen aanraden, zelfs als je geen grote mentale problemen hebt. Het is sowieso fijn om eens met iemand te babbelen die buiten jou en je cirkeltje staat en het is extra fijn dat die iemand je dan wat meer inzicht kan geven in bepaalde dingen, zoals waarom je sommige dingen denkt, hoe het komt dat je zus of zo reageert in bepaalde situaties, … Ik had bijvoorbeeld ook veel ‘onverwerkte’ dingen in mijn hoofd zitten van vroeger en dat komt nu ook allemaal aan bod. Dat is vreemd hé maar ik dacht toen ik daar mijn dieptepunt meemaakte: ik ga naar die psychologe en na een paar keer gaan mijn issues opgelost zijn. Ik dacht dat ze bepaalde dingen ging oplossen en dat het dan gedaan was maar dat is dus niet zo. Er is niet echt een duidelijk eindpunt. Maar ondertussen ga ik nog altijd en zijn we over helemaal andere dingen in gesprek dan waarvoor ik in het begin kwam. Enfin, ik ga nog zeg ik maar door corona ligt dat nu dus wat stil. Ik heb er nu zelf ook niet meer echt behoefte aan om elke week / maand opgevolgd te worden. De consultaties zijn nu ook via de webcam en ik vind dat toch minder fijn dus ik wacht gewoon tot ik weer face to face kan afspreken. Het is niet dat ik het nog echt nodig heb om uit mijn put te klimmen.

Wat zijn jouw tips om te werken aan je mental health?
Hulp inschakelen. Dat vind ik echt een belangrijke. Het is niet altijd gemakkelijk om het toe te geven dat het echt niet goed gaat. Ik had er zelf bijna een half jaar voor nodig, voor ik instortte en er geen weg terug meer was. Eigenlijk grijp je best al vroeger in, voordat je dat dieptepunt bereikt. Daarnaast: veel praten over je gevoelens en ook durven uitzoeken wat je helpt. Ik heb veel podcasts geluisterd, ademhalingsoefeningen gedaan, gesprekken gehad met een psychologe, veel met mijn vriend gebabbeld, erover geschreven, terug een routine ingebouwd, …
Sommige dingen werken, andere niet, dat is compleet normaal maar je moet niet bang zijn om dingen te blijven proberen. Als je vaak incheckt met jezelf, je afvraagt hoe het gaat en waaraan het kan liggen, leer je dat op de duur beter herkennen en kan je ingrijpen als het niet zo goed gaat. En verder: drop alles waar je geen fijn gevoel van krijgt: gewoontes, mensen, hobbies, werk, … Als het je niet veel brengt, weg ermee. Op dat vlak vind ik dat je weinig compromissen moet sluiten.

Irene van tussenmarsenjupiter

Nog prangende vragen voor Irene? Stel ze in de comment!

Comments (17)

  • Kaylin

    6 mei 2020 at 13:25

    Geen vragen voor Irene, enkel de boodschap dat ze een topmadam is 😀 <3

    1. Tamara

      6 mei 2020 at 13:55

      Daar ben ik helemaal mee eens! 🙂

  • Anne

    6 mei 2020 at 14:13

    Ook geen vragen meer. Fijn om lezen. Volgde haar blog al, met veel plezier.
    Moet zeggen, deze “longreads” zijn zalige lectuur!

    1. Tamara

      6 mei 2020 at 20:24

      Dank je wel, fijn dat je het leuk vindt!

  • Kelly

    6 mei 2020 at 22:17

    Jouw blogbabbels zijn precies zo’n interviews met bv’s uit de boekskes haha. Zo’n goeie interviews, uit De Morgen pakt, of in de Libelle lees ik ze ook graag.

    Irene was één van de eerste bloggers die ik begon te volgen. Zo’n mens van wie je weet dat het allemaal echt is of zo, heel leuk!

    1. Tamara

      7 mei 2020 at 07:33

      Maar zo’n lief compliment! <3 Dank je wel, echt heel leuk om te lezen! En Irene was ook één van de eerste bloggers die ik volgde, alles is zeer authentiek, he 🙂

  • Audrey

    7 mei 2020 at 10:22

    Tof artikel! Mooi, die diepgang. I kvind de vraag hoe je jezelf ziet over 5 jaar ook altijd zo lastig.

    1. Tamara

      7 mei 2020 at 10:51

      Ja, ik eigenlijk ook! Wie weet ook wat er allemaal gebeurt in 5 jaar tijd.

  • Suzanne

    7 mei 2020 at 13:19

    Heel erg leuk om te lezen! Ik kan het mij helemaal voorstellen het verhaal van de menstruatiecup. Achteraf kun je er vaak wel om lachen, maar op dat moment …

  • Saskia

    7 mei 2020 at 14:16

    Wat een prachtig interview. Ik hou een beetje van Irene <3 En heb veel contact met haar. Zo tof ook haar zwangerschap en geniet altijd van haar blog schrijfsels. Echt mijn complimenten voor dit mooie, uitgebreide en persoonlijke interview. Hoe meld ik me aan? 😉

    1. Tamara

      7 mei 2020 at 20:27

      Dank je wel voor het mooie compliment! We houden allemaal een beetje van Irene, denk ik 🙂 Ik stuur je binnenkort een mailtje als je ook graag wil geïnterviewd worden! 😀 Tof dat je interesse hebt! 🙂

  • Barbara

    7 mei 2020 at 16:56

    Heel erg leuk!!
    Opnieuw weer zo ‘echt’, net als haar blog. Top!

    1. Tamara

      7 mei 2020 at 20:26

      Dank je! 🙂

  • Giovanna Jansen

    9 mei 2020 at 20:40

    Wat leuk om te lezen en je beter te leren kennen Irene! Ik lees je blogs met regelmaat, maar zo’n diepte-interview doet toch net wat meer nog.
    Leuk dat je dit doet Tamara!

    1. Tamara

      10 mei 2020 at 13:35

      Dank je wel, Giovanna, heel fijn te horen! 🙂

  • Talitha

    16 mei 2020 at 17:40

    Heel tof concept, Tamara! Ik skip dit soort dingen meestal omdat het van die standaardvragenlijstjes zijn, maar nu heb ik het van begin tot eind gelezen 🙂

    1. Tamara

      16 mei 2020 at 19:49

      Dank je wel, heel lief!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Mijn week in 3 woorden #6

3 mei 2020

Next Post

Mijn week in 3 woorden #7

10 mei 2020