Opvangplan: naar de onthaalmoeder of naar het kinderdagverblijf

5 oktober 2020Tamara

De keuze was bij ons snel gemaakt toen ik zwanger was: Remus zou naar de onthaalmoeder gaan. En dat ging goed. Maar na de lockdown had Remus heel veel moeite om zich aan te passen aan de opvang. En daar had ik op mijn beurt dan weer erg veel moeite mee. Misschien ben je zwanger en twijfel je tussen een onthaalmoeder of een kinderdagverblijf. Of misschien voel je je niet goed bij je huidige opvang. Dan kan dit artikel je wellicht helpen.

Toen ik zwanger was…

We hadden geïnformeerd bij zowel een kinderdagverblijf als bij een onthaalmoeder. Het kinderdagverblijf vond ik groot, chaotisch en ik voelde niet echt een klik met de begeleidsters. De onthaalmoeder was huiselijk, rustig en ik voelde toen wel meer een klik met de onthaalmoeder. Het huiselijke sprak me vooral aan, Remus laten in een huiselijke sfeer vond ik fijn. Ook dat de omgeving rustiger was en er niet zoveel kindjes waren (en dus wellicht ook niet zoveel ziektes) telde voor mij ook wel mee.

Dus kozen we de onthaalmoeder.

En dat ging op zich goed. Remus was een heel gemakkelijke kleine baby. Hij sliep goed en veel, dronk flink zijn flesjes en speelde graag in de sitter of in het park.

De lockdown

En toen kwam de lockdown. We brachten hem niet, zoals aangewezen met twee thuiswerkende ouders. Op zich vond ik het fijn want ik kon hem echt van dichtbij zien opgroeien en wat een zegen om dit stuk zo te mogen meemaken. Op de start bij de lockdown begon hij te kruipen en zich recht te trekken. Een beetje later maakte hij ook zijn eerste stapjes.

Ik heb hem lang bij me gehouden. Misschien te lang, zelfs. Ik vond het moeilijk hem opnieuw af te geven want ik vond deze tijd dat we samen hadden kostbaar. Bovendien ben ik best wel erg bang van dat virus en vermeed ik situaties waar ik de controle niet heb, zoals de opvang. De onthaalmoeder was dan nog een redelijk eind gesloten en zo kwam het dat Remus pas in augustus weer naar de onthaalmoeder kon.

En dat ging echt niet.

We startten met 2 dagen om Remus wat te doen wennen, maar volgens de onthaalmoeder weende hij de hele tijd en wou niet eten. Hij at echt niets op een ganse dag. Ik gaf flesjes mee maar dat dronk hij ook niet goed op, of ik gaf potjes mee (dat kende hij), maar dat wou de onthaalmoeder niet geven omdat het tegen haar principes was.

Zelf had ik tal van oplossingen aangebracht: misschien wat meer dagen zodat hij wat sneller kon aanpassen? Was een no-go voor de onthaalmoeder want hij zei dat hij dat niet aan zou kunnen.

Misschien kan ik wat langer blijven zodat hij kan wennen met mij? Zou geen zin hebben, zei ze.

Misschien mag zijn knuffeltje overdag bij hem blijven? Dat mocht en dat hielp een klein stukje, gelukkig.

Het ging gewoon echt niet.

Andere opvang?

Het kwam zelfs zo ver dat de onthaalmoeder sprak over een andere opvang, misschien een opvang die rustiger was. Ze dacht misschien dat hij niet zo kon tegen de drukte. Dat hij overprikkeld was. Ze raakte hier best wel een gevoelige snaar aan want ikzelf ben ook heel erg introvert en rustig. Ik hou niet van lawaai en kan slecht tegen geluid en drukte. Zou hij mijn genen geërfd hebben? Had ik nu al een stempel op hem gedrukt door de opvoeding?

Ik wist het allemaal niet meer. Wat moest ik doen? Wat kon ik doen?

Waar in hemelsnaam vind je zelfs een rustigere opvang, er is toch ondercapaciteit. Alle opvangen zitten toch vol? En is dit wel de oplossing?

Een vriendin van me vertelde dat haar kindje zich goed amuseerde in een pas gestarte kinderdagverblijf. Niet ver van onze deur, zelfs.

Volg even mijn gedachtegang over een kinderdagverblijf:
No way.
Not gonna happen.
Veel te druk, niets voor Remus. Zoveel kindjes, zoveel lawaai.
Dat huiselijke is weg.
Hm, misschien is een echte speelruimte wel leuker voor Remus.
Is het echt zo druk in een kinderdagverblijf?
Misschien moet ik gewoon eens informeren en een dagje proberen?

Zo gezegd, zo gedaan. Maar natuurlijk mocht hij niet meteen een dagje proberen, hij moet echt inschrijven en als het niet gaat, moest ik een 6-weken opzeg respecteren. Omdat die vriendin zo positief was en ik wel een goed gevoel had bij het kinderdagverblijf besloot ik het te proberen.

Ik vertelde tegen de onthaalmoeder dat ik een andere opvang gevonden had en haar ogen straalden van opluchting. Ze was duidelijk blij om van Remus af te zijn. En dat deed me pijn, want het was duidelijk dat ze hem liever kwijt dan rijk is. Maar zo wist ik nu wel dat ik sowieso een goede keuze had gemaakt, ongeacht hoe het zou verlopen in de nieuwe opvang. Wellicht was het gewoon geen klik tussen de onthaalmoeder en Remus, ik denk niet dat ze haar werk niet goed deed, ofzo.

Kinderdagverblijf

Hij gaat nu 2 weken en het gaat goed! Hij weent helemaal niet zo veel, wel nog in het begin en wanneer er ouders aankomen op het einde. Maar hij speelt flink. Hij eet ook flink zijn middageten en fruithapje. De communicatie met het verblijf gaat ook heel goed, ze deden ook extra hun best zodat Remus zou eten en hij eet gewoon ook. Ze spelen veel met hem, kijken wat hij nodig heeft en dat is gewoon echt heel erg fijn!

Dus ik moet terugkomen op mijn mening over een kinderdagverblijf. Het is eigenlijk een voordeel dat de kindjes een ganse speelruimte ter beschikking hebben, want een huis is voor 8 koters al snel te klein. Doordat niet alle kindjes zoveel aandacht vragen in een kinderdagverblijf kunnen ze ook meer kijken naar de kindjes die het moeilijk hebben, omdat ze met meer zijn. De begeleidsters spelen ook altijd heel flink met de kindjes.

Wat ook erg leuk is, is dat ik nu binnen kan met een badge en ik gewoon al even kan kijken naar Remus die speelt. De speelruimte is achter glas en met een glazen deur. Zo zie ik dat hij lekker speelt en gewoon bezig is. Soms jammert hij wel een beetje maar zijn gezichtje als hij me ziet, is altijd goud waard!

Onthaalmoeder of kinderdagverblijf?

Beide zijn goede keuzes, maar nu neig ik toch meer naar de voordelen van een kinderdagverblijf. Ik denk dat het vooral het beste is dat je een goede klik hebt en dat je kan communiceren.

Terwijl ik vroeger bepaalde zaken een nadeel vond bij een kinderdagverblijf zie ik ze nu veel meer als voordeel. De grote speelruimte, meer begeleidsters, meer kindjes. Maar het kwam eigenlijk niet drukker over dan bij de onthaalmoeder. Omdat er veel meer plaats was, viel dit reuze mee.

Als je twijfelt tussen beiden zou ik nu echt wel een kinderdagverblijf aanraden. Maar het belangrijkste is dat het klikt en dat je je als ouder comfortabel voelt bij de opvang, want je laat het allerbelangrijkste in je leven achter bij hen, dus dan moet je gewoon ook het gevoel hebben dat je hen kan vertrouwen.

Comments (4)

  • Irene

    7 oktober 2020 at 11:39

    Wij hebben ook een onthaalmoeke gekozen om dezelfde redenen die jij aanhaalt. Ik had ook echt een fijne klik met haar, ze wou onze wasbare luiers gebruiken (wat ook geen evidentie is blijkbaar) en ik kon me heel erg vinden in haar manier van werken. Maar daarnaast, ik heb zelf stages gedaan in kinderdagverblijven en ik vond altijd dat er net te weinig ruimte was om aandacht te schenken aan de noden van elk kindje apart. Ze zijn wel met meer begeleidsters maar er zijn ook veel meer kindjes. Maar onze baby gaat nog niet naar zijn onthaalmoeke dus wie weet valt het ook tegen als hij eenmaal gestart is en schakelen we ook over. We’ll see 🙂

    Alleszins, fijn om te lezen dat Remus nu meer op zijn gemak is en dat het beter met hem gaat. Dat is het allerbelangrijkste!

    1. Tamara

      7 oktober 2020 at 12:19

      Ik snap je redenering, want ik had ze zelf ook! Voor Remus heeft die lockdown een grote rol gespeeld, mocht die er niet geweest zijn, ging hij nu wellicht nog steeds naar de onthaalmoeder denk ik. Maar toch blij met de keuze, want die nieuwe start was gewoon nodig voor hem. Als jij een klik hebt, dan is dat absoluut het belangrijkste! Ik denk dat beide sowieso goeie opties zijn, zolang je dat vertrouwen voelt. 🙂

  • Saskia

    11 oktober 2020 at 13:14

    Fijn te horen dat het fijner gaat met Remus en dat je meer de klik voelt. Als pedagogisch medewerker zal ik altijd voor de kinderopvang kiezen, mijn gevoel en iets waar ik achter sta 🙂 Gelukkig hoeft hij maar 1 dagje en vindtie het prachtig om te gaan 🙂

    1. Tamara

      11 oktober 2020 at 19:09

      Ja, het was gewoon ook echt nodig! Leuk ook dat Noa het fijn vindt om te gaan, dat is zo belangrijk!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Kleine gelukjes in de herfst

2 oktober 2020

Next Post

Ik gaf mijn ontslag

10 oktober 2020
%d bloggers liken dit: