Week 20 in een paar woorden

19 mei 2020Tamara

Ik ben een beetje laat met deze rubriek die normaal op zondag verschijnt, maar beter laat dan nooit zeker? 🙂 Het was vooral een drukke, maar fijne week die eigenlijk gewoon voorbij gevlogen is.

Ik word weer een beetje gezogen in Instagram, al helpt het dat meldingen gewoon altijd af liggen op m’n smartphone. Dus ik moet altijd echt op de app zitten vooraleer ik zie dat er gereageerd of gepost werd. Maar dus volg ik nu een paar accounts die zich richten op interieur en dergelijke en ik ben echt verliefd op die interieurfoto’s! Dat wil ik ook! Dus nu ben ik bezig met het kijken voor wat posters om mijn huis op te vrolijken zoals die (laten we het noemen zoals ze zijn) influencers. En ik wil ook graag hun wandplankjes, zetels, stoelen. En liefst ook de open ruimte, mooie lichtinval en fantastische inrichtingsmogelijkheden. Serieus, ben ik de enige die gewoon geen zo’n huis heeft? Als ik de zetel hier ergens anders verplaats, klopt de rest van ons huis gewoon niet meer.

Maar echt, hoe gorgeous is dat interieur?

Over huizen gesproken, in onze omgeving bouwen heel veel vrienden (I kid you not) of ze kopen zo’n prachtig nieuwbouw. Wijzelf hebben een redelijk oud huis waar we zelf wel tevreden van zijn, maar we kijken ook soms wel voor wat anders, wat ruimer vooral. Want een baby verzamelt veel gerief (zoveel spullen dat je maar een beperkte tijd gebruikt, ‘t is echt erover!). We zijn vorige week gaan kijken naar een huis dat er wel fijn uitzag, op 10 minuutjes wandelen van waar we nu wonen. Maar wat een teleurstelling was dit. Het huis had geen tuin en het terras dat ze hadden was bereikbaar via de master bedroom. Wat allemaal wel leuk kan zijn, maar als ik dan denk dat er volk over de vloer komt en ze allemaal de slaapkamer moeten passeren om naar het terras te gaan. Nope. Daarnaast was er geen garage en was er duidelijk nogal geknoeid met lichtschakelaars en dergelijke. Dus we zijn er niet op ingegaan.

Het is echt moeilijk om een gepast huis te vinden binnen een bepaalde prijsklasse en dat toch wat ruimte heeft. Nu is de prijsklasse best wel schappelijk, het is niet dat we op ons geld zitten ofzo, maar dat huis zijn we dus nog niet tegengekomen. Voor mij is regio echt superbelangrijk en het lijkt erop dat hier gewoon weinig aanbod is. De regio waar we voor gaan is Lauwe – Marke – Kortrijk. Kortrijk is ook zoiets, ofwel is het ongelooflijk duur ofwel goedkoop maar ook prehistorisch. Waar is de middenklasse?

Hier wachtten we buiten tot we het huis mochten bezoeken. De zon stekte een beetje ^^

Ik ging ook weer lopen en ik vond het best lastig! Nu wordt het menens met Evy. Ik heb soms nog moeite met te doseren waardoor ik te snel wil starten maar dan moeite heb om de stukjes uit te lopen. Tot nu toe is het wel nog steeds gelukt, maar ik moet er echt op letten. De roodheid komt bij mij trouwens altijd maar achteraf, zo’n kwartiertje nadat ik klaar ben met lopen. Geen idee waarom.

Remus was een drukke baby deze week, hij leert heel veel nieuwe dingen zoals bijvoorbeeld de smaak van rijstwafeltjes maar ook zijn eerste stapjes met het loopkarretje. Hij wil ook steeds meer zelf gaan doen met dit tot resultaat:

Verder probeerde ik me wat te ontspannen, wat eigenlijk niet echt lukte want ik heb zo wat tijd te kort. Baby’s zijn toch wel een handjevol, zo blijkt. Maar dit zijn de momenten waarop ik even voor mezelf had. Met het boek van Mild Ouderschap (ik heb helaas maar 10 minuten kunnen lezen, dan was de baby weer klaarwakker). En ook toen ik bloed ging geven (dat was eigenlijk gisteren, maar goed). Ik vind het belangrijk dit nog steeds te doen, zeker omdat ik de bloedgroep heb die aan iedereen mag geven.

Als laatste nog een knoddie foto van mijn man en Remus. We slapen de laatste dagen precies samen, hij is erg onrustig in de nacht en we nemen hem dan liever in bed dan dat we twintig keer moeten opstaan.

Hoe gaat het met jullie?

Comments (4)

  • Anne

    20 mei 2020 at 05:27

    Wat een mooie foto, die laatste. Koeseren!

    1. Tamara

      20 mei 2020 at 09:26

      Dank je wel! Ik vind de foto zo hartverwarmend ook 🙂

  • Kaylin

    25 mei 2020 at 16:27

    Oh, ik wist helemaal niet dat je in West-Vlaanderen woonde. Hallo vanuit Diksmuide! 😀 Wij woonden eerst in Koekelare maar blijkbaar is de grond om daar een huis te kopen niet zo goedkoop. Er zijn ook wel een heleboel warenhuizen, 2 lagere scholen, 2 middelbare scholen. Dus we zijn uitgeweken naar een stukje van Diksmuide (Esen) en nog niet beklaagd eigenlijk.
    Vriendlief geeft hier ook trouw bloed aan het Rode Kruis. Spijtig genoeg mag ikzelf niet om mijn eigen gezondheid te beschermen. Doordat ik maar 1m53 ben en minder dan 60 kg weeg, zou het te risky zijn. Vind het wel enorm jammer. De intentie om plasma te geven is er wel maar daarvoor moet ik naar Roeselare, Brugge of Oostende.

    1. Tamara

      25 mei 2020 at 16:59

      Ja hoor, ik heb zelfs nog gewerkt in Diksmuide, haha! Mijn ouderlijk huis is tegen Woesten, helemaal niet ver van Diksmuide, dus ik ken wel de streek (en de boerebaantjes). Oh wat jammer dat je geen bloed mag geven, maar de intentie zit goed, dat is op zich uiteindelijk wat telt!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Ik ben bang voor na Corona

16 mei 2020

Next Post

Blogbabbels

Blogbabbel met Ilona van Ilonaa

20 mei 2020